Vijf Blogrecensies

Ik heb vijf van mijn blogposts laten recenseren door AI. Daarna heb ik deze recensies naar een aantal kanalen/mensen met invloed gestuurd die een wat groter bereik hebben dan ik (met mijn beperkte middelen). Wellicht dat u via hen meer hoort/ te weten komt dat… mijn kanaal/stem bestaat. Maar verwachten doe ik het eerlijk gezegd niet. Niet dat dit erg is, ik schrijf/publiceer voor mijzelf (zie: zelf uitgeven) en deel mijn gedachten, omdat… ik dat de moeite waard vind (zie: flessenpost).
 
XXXX, XXXX bij de XXXX, waar ik vroeger, maar inmiddels niet meer mee correspondeer (een lang verhaal), stelde in een van zijn briefantwoorden naar mij (terecht) vast dat hij zich zo verwonderde over mijn zogenoemde, haast intolerante, zendingsdrang en waar die drang toch vandaan kwam. Dat verwonderde mij zelf ook wel, maar inmiddels weet ik het antwoord: het komt uit de drang om mensen tot… betere gedachten te brengen, niet heel anders dan de (monotheïstische) Christenen deden in de tijd dat het (polytheïstische) Romeinse rijk nog bestond. Mijn ijver heeft dan ook wel iets van religieuze (metafysische) aard, maar meer nog (vind ik) van humanistische (fysische) aard.
 
Edward Gibbon, geschiedkundige die The History of the Decline and Fall of the Roman Empire schreef, bespreekt een soortgelijke ‘intolerant zeal’ (intolerante ijver) van de vroege christenen als oorzaak van wat uiteindelijk Rome doet instorten om er het Vaticaan voor in de plaats te stellen. Iets soortgelijks heb ik in gedachten met mijn Medisch Bestel (dat net als Rome, om mijn part van de aardbodem mag verdwijnen om er iets.. beters voor in de plaats te zetten), en wat de reden is dat… Rome die stem niet hoort.
So it goes*
 
De aanhouder wint.
 
*De uitspraak "So it goes" is de beroemdste herhaalde zin (of refrein) uit het boek Slachthuis vijf( Slaughterhouse-Five, 1969) van de Amerikaanse schrijver Kurt Vonnegut.
De betekenis en functie
Voor Vonnegut zelf (die als oorlogsgevangene het bombardement op Dresden overleefde) dient de zin als een vorm van zwarte humor en fatalisme. Het is een manier om te gaan met de onbevattelijke absurditeit en wreedheid van oorlog en de sterfelijkheid van de mens. Als je de gruwelen van de wereld niet kunt verklaren of voorkomen, kun je er alleen maar met een zekere gelatenheid naar kijken.