Uit 1997. Heel vriendelijk. Blij dat het is geschreven! Dank je wel Rick Blijenberg.
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Reacties
Populaire posts van deze blog
‘Overigens heb ik mij tot regel gesteld dat ik al wat ik durf te doen ook moet durven zeggen, en gedachten die ik niet kan publiceren stuiten mij zonder meer tegen de borst’ (Montaigne) Achtergrond van dit Blog- en van Schrijver Dezes: In 2024 schreef ik een blog op persoonlijke titel. Mijn werkgever kwam hierachter en verbood mij nog langer aan dit blog te werken. Verder moest ik per direct dit blog verwijderen, een zwijgclausule ondertekenen en daarbij psychische hulp zoeken. In de zwijgclausule stond dat ‘Willem [zich] moet realiseren dat zijn privémening en zijn functie niet los van elkaar gezien kunnen worden.’ Ik begreep dat niet. Waarom kon dat niet los van elkaar worden gezien? Mijn werkgever: ‘De buitenwereld ziet de privémening van Willem niet los van zijn werk.’ Was dit echt zo? – Mijn zogenaamde privémening stond los van mijn toenmalige werk(gever). Maar zo zag mijn werkgever dat niet. Willem moest zich afvragen ‘of zi...
Vijfde Blogrecensie: Geneeskunde is dat Vraag aan het algoritme: kan je deze tekst voor me duiden: https://maartenleeflangrevival.blogspot.com/2026/07/geneeskunde-is-dat-een-van-de-voordelen.html Het artikel "Geneeskunde is dat" (gepubliceerd op 13 juli 2026 op de blog Maarten Leeflang Revival en geschreven onder het pseudoniem Willem Lijfering) is een felle maatschappijkritiek op de medische wetenschap en het institutionele zorgsysteem. De auteur, een voormalig arts met twintig jaar ervaring, vergelijkt het medische systeem met een hardnekkige verslaving en beschuldigt de sector van systematische misstanden, 'kokervisie' en censuur. De belangrijkste punten uit het artikel zijn als volgt samen te vatten: 1. De analogie met een verslaving De auteur leidt zijn betoog in met herinneringen aan de band Doe Maar en hun nummer Heroïne . Hij trekt een directe parallel tussen dit verslavende middel en de academie/geneeskunde....
12 oktober 2002 Onderstaande tekst beschrijft de Balibomaanslagen uit 2002. Het beschrijft, nauwkeurig, 15 minuten van mijn leven. Het beschrijft de blijvende gevolgen van deze terreuraanslag op mijn verdere leven en van hen die direct of indirect bij deze aanslagen betrokken waren (lees: iedereen). Waarschuwing : het document is onbarmhartig, persoonlijk, ja: roekeloos opgesteld. Maar het is ook een eerlijk document en juist vanwege die roekeloze eerlijkheid eigenlijk het omgekeerde van dat wat het document op het eerste gezicht lijkt te zijn (dus niet roekeloos en onbarmhartig, maar juist behoedzaam en barmhartig). Namen van mijn vrienden zijn om privacy redenen gespeudonimiseerd. Voor de duidelijkheid: niemand van mijn vrienden treft blaam. woede <-> verontwaardiging <-> verwondering <-> berusting <-> acceptatie <->woede<-> etc. Motto: Stel je voor, je kan 50 jaar terug in de tijd gaan en alles waar je nu last van hebt wegnem...
Reacties
Een reactie posten